فاطمه رشیدی / ۱۳ تیر ۱۴۰۵

صادرات مواد غذایی و خشکبار از ایران به ژاپن

راهنمای کامل صادرات مواد غذایی و خشکبار از ایران به ژاپن؛ بررسی مجوزهای لازم، استانداردهای ژاپن، سازمان‌های مرتبط، مدارک صادرات، روش حمل و اینکوترمز 2020

---

مقدمه: 

صادرات مواد غذایی و خشکبار از ایران به ژاپن یکی از فرصت‌های جذاب اما تخصصی در تجارت بین‌الملل است. ژاپن بازاری با قدرت خرید بالا، استانداردهای سخت‌گیرانه و مصرف‌کنندگان دقیق دارد. محصولاتی مانند پسته، خرما، کشمش، انجیر خشک، زعفران، بادام، گردو، میوه خشک و سایر خشکبار ایرانی می‌توانند در این بازار جایگاه خوبی پیدا کنند؛ اما ورود موفق به ژاپن فقط با داشتن محصول باکیفیت ممکن نیست.

برای صادرات به ژاپن، صادرکننده باید با قوانین بهداشتی، استانداردهای ایمنی غذا، قرنطینه نباتی، مدارک گمرکی، روش حمل مناسب و قواعد اینکوترمز 2020 آشنا باشد. در این مقاله، تمام نکات مهمی را که یک بازرگان برای صادرات مواد غذایی و خشکبار از ایران به ژاپن نیاز دارد، بررسی می‌کنیم.

اهمیت بازار ژاپن برای صادرات خشکبار ایران در چیست؟

ژاپن یکی از واردکنندگان مهم مواد غذایی در جهان است. به دلیل محدودیت منابع کشاورزی داخلی، این کشور بخش قابل توجهی از نیاز غذایی خود را از طریق واردات تأمین می‌کند. از طرفی، مصرف‌کنندگان ژاپنی به کیفیت، سلامت، بسته‌بندی، منشأ کالا و استانداردهای ایمنی غذا بسیار حساس هستند.

خشکبار ایرانی به دلیل کیفیت، طعم و تنوع، ظرفیت حضور در بازار ژاپن را دارد؛ اما برای موفقیت در این بازار باید چند اصل کلیدی رعایت شود:

• کیفیت پایدار محصول
• کنترل باقی‌مانده سموم و آلودگی‌ها
• بسته‌بندی حرفه‌ای و مناسب بازار ژاپن
• ارائه مدارک کامل صادراتی و بهداشتی
• رعایت قوانین واردات مواد غذایی ژاپن
• انتخاب روش حمل مناسب
• تنظیم قرارداد بر اساس اینکوترمز 2020

محصولات غذایی و خشکبار پیشنهادی برای صادرات به ژاپن

برخی از مهم‌ترین محصولات ایرانی که قابلیت صادرات به ژاپن دارند عبارت‌اند از:

1. صادرات پسته به ژاپن

پسته ایرانی یکی از شناخته‌شده‌ترین محصولات صادراتی ایران است. بازار ژاپن برای پسته باکیفیت، سالم و بسته‌بندی‌شده ظرفیت دارد. با این حال، پسته از نظر ژاپن کالایی حساس محسوب می‌شود؛ زیرا ممکن است از نظر آفلاتوکسین، رطوبت، آلودگی قارچی و باقی‌مانده سموم بررسی شود.

2. صادرات خرما به ژاپن

خرمای ایران به دلیل تنوع، قیمت رقابتی و ارزش غذایی بالا می‌تواند در بازار ژاپن جایگاه مناسبی داشته باشد. در صادرات خرما باید به رطوبت، بسته‌بندی، تاریخ مصرف، شرایط نگهداری و سلامت میکروبی توجه ویژه شود.

3. صادرات کشمش به ژاپن

کشمش ایرانی از محصولات پرتقاضا در بازارهای جهانی است. برای صادرات کشمش به ژاپن، کنترل باقی‌مانده سموم، میزان رطوبت و در صورت استفاده، میزان دی‌اکسید گوگرد اهمیت زیادی دارد.

4. صادرات انجیر خشک به ژاپن

انجیر خشک محصولی ارزشمند و پرطرفدار است، اما از نظر کپک‌زدگی، آلودگی قارچی و شرایط نگهداری باید با دقت کنترل شود.

5. صادرات زعفران به ژاپن

زعفران کالایی کم‌حجم، گران‌قیمت و مناسب حمل هوایی است. در صادرات زعفران به ژاپن، اصالت محصول، خلوص، بسته‌بندی، گواهی آزمایش و برندینگ اهمیت بسیار زیادی دارد.

 

قوانین واردات مواد غذایی در ژاپن

ژاپن برای واردات مواد غذایی نظام نظارتی دقیقی دارد. مهم‌ترین نهادهای مرتبط با واردات مواد غذایی در ژاپن عبارت‌اند از:

وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن؛ MHLW

وزارت بهداشت، کار و رفاه ژاپن یا MHLW مسئول نظارت بر ایمنی مواد غذایی وارداتی است. بر اساس قوانین این وزارتخانه، واردات مواد غذایی برای فروش یا مصرف تجاری نیازمند ارائه Import Notification یا اعلامیه واردات مواد غذایی است.

این الزام بر اساس Food Sanitation Act یا قانون بهداشت مواد غذایی ژاپن اعمال می‌شود. طبق این قانون، واردکننده ژاپنی باید پیش از ترخیص کالا، اطلاعات مربوط به محصول، ترکیبات، تولیدکننده، کشور مبدأ، روش تولید، بسته‌بندی و کاربرد کالا را به مراجع بهداشتی ژاپن اعلام کند.

منبع رسمی:

www.mhlw.go.jp

وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات ژاپن؛ MAFF

وزارت کشاورزی، جنگلداری و شیلات ژاپن یا MAFF مسئول قرنطینه نباتی و کنترل ورود محصولات گیاهی است. از آنجا که خشکبار و بسیاری از مواد غذایی صادراتی ایران منشأ گیاهی دارند، ممکن است مشمول بررسی قرنطینه نباتی شوند.

در برخی موارد، برای ورود کالا به ژاپن، ارائه گواهی بهداشت گیاهی یا Phytosanitary Certificate از کشور مبدأ ضروری است.

منبع رسمی:

www.maff.go.jp

گمرک ژاپن

گمرک ژاپن وظیفه بررسی اظهارنامه، اسناد حمل، ارزش کالا، تعرفه گمرکی، کد تعرفه یا HS Code و ترخیص نهایی کالا را بر عهده دارد. حتی اگر کالا از نظر بهداشتی تأیید شود، نقص در اسناد گمرکی می‌تواند باعث تأخیر در ترخیص شود.

مجوزهای لازم برای صادرات خشکبار و مواد غذایی از ایران به ژاپن

برای صادرات موفق مواد غذایی و خشکبار از ایران به ژاپن، باید مجموعه‌ای از مدارک و مجوزها در ایران و ژاپن آماده شود.

مدارک و مجوزهای مورد نیاز در ایران

صادرکننده ایرانی معمولاً به مدارک زیر نیاز دارد:

• کارت بازرگانی معتبر
• فاکتور تجاری یا Commercial Invoice
• لیست بسته‌بندی یا Packing List
• گواهی مبدأ از اتاق بازرگانی
• اظهارنامه صادراتی
• مجوزهای بهداشتی در صورت نیاز
• گواهی سلامت کالا
• گواهی بهداشت گیاهی در صورت مشمول بودن کالا
• نتایج آزمایشگاهی محصول
• قرارداد فروش یا پروفرما اینویس
• بیمه‌نامه حمل در صورت توافق قراردادی

مدارک مورد نیاز در ژاپن

در سمت ژاپن، واردکننده معمولاً باید مدارک زیر را ارائه کند:

• Import Notification به وزارت بهداشت ژاپن
• اسناد حمل
• فاکتور تجاری
• لیست بسته‌بندی
• گواهی مبدأ
• گواهی بهداشت گیاهی در صورت نیاز
• نتایج آزمایشگاهی محصول
• اطلاعات برچسب و بسته‌بندی
• مشخصات کامل کالا و تولیدکننده

استانداردهای مهم ژاپن برای واردات خشکبار و مواد غذایی

ژاپن یکی از دقیق‌ترین کشورها در کنترل کیفیت و ایمنی مواد غذایی است. صادرکننده ایرانی باید پیش از ارسال کالا، محصول را از نظر شاخص‌های زیر بررسی کند.

1. کنترل آفلاتوکسین

آفلاتوکسین یکی از مهم‌ترین ریسک‌ها در صادرات پسته، بادام‌زمینی، مغزها و برخی خشکبار است. اگر میزان آفلاتوکسین بیش از حد مجاز باشد، احتمال رد شدن محموله بسیار زیاد است.

برای کاهش این ریسک باید:

• محصول از باغ و انبار معتبر تهیه شود.
• خشک‌کردن محصول به‌درستی انجام شود.
• رطوبت محصول کنترل شود.
• نمونه‌برداری آزمایشگاهی استاندارد انجام شود.
• انبار و کانتینر از نظر رطوبت کنترل شوند.

2. باقی‌مانده سموم کشاورزی

ژاپن برای باقی‌مانده سموم کشاورزی محدودیت‌های سخت‌گیرانه دارد. در صادرات محصولاتی مانند کشمش، پسته، خرما، انجیر خشک و میوه خشک، آزمایش Pesticide Residue بسیار مهم است.

3. آلودگی میکروبی

در مواد غذایی و خشکبار باید احتمال وجود آلودگی‌هایی مانند کپک، مخمر، سالمونلا و سایر عوامل میکروبی بررسی شود. این موضوع به‌خصوص در خرما، انجیر خشک و میوه‌های خشک اهمیت دارد.

4. فلزات سنگین

برخی محصولات غذایی ممکن است از نظر وجود فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم یا آرسنیک بررسی شوند. این موضوع به نوع محصول، محل تولید و سابقه ریسک آن بستگی دارد.

5. کنترل رطوبت

رطوبت بالا در خشکبار می‌تواند باعث کپک‌زدگی، فساد، رشد قارچ و افزایش آفلاتوکسین شود. بنابراین در صادرات به ژاپن، تعیین و کنترل درصد رطوبت محصول ضروری است.

بسته‌بندی مناسب خشکبار برای صادرات به ژاپن

بسته‌بندی در بازار ژاپن اهمیت بسیار زیادی دارد. بسته‌بندی باید هم از نظر بهداشتی قابل قبول باشد و هم از نظر ظاهری با سلیقه مصرف‌کننده ژاپنی هماهنگ باشد.

ویژگی‌های بسته‌بندی مناسب برای صادرات به ژاپن:

• مقاوم در برابر رطوبت
• مناسب تماس با مواد غذایی
• دارای اطلاعات دقیق محصول
• دارای شماره بچ یا Lot Number
• دارای تاریخ تولید و انقضا
• دارای وزن خالص
• دارای کشور مبدأ
• دارای شرایط نگهداری
• تمیز، مینیمال و حرفه‌ای
• مقاوم در برابر آسیب حمل‌ونقل

اگر محصول برای فروش خرده‌فروشی در ژاپن وارد شود، برچسب ژاپنی یا برچسب مطابق الزامات بازار ژاپن اهمیت ویژه‌ای دارد.

برچسب‌گذاری مواد غذایی در ژاپن

برچسب‌گذاری یکی از حساس‌ترین مراحل صادرات مواد غذایی به ژاپن است. اطلاعات ناقص یا اشتباه روی برچسب می‌تواند باعث تأخیر در ترخیص یا حتی رد کالا شود.

موارد مهم در برچسب‌گذاری عبارت‌اند از:

• نام محصول
• ترکیبات
• وزن خالص
• کشور مبدأ
• نام و نشانی واردکننده ژاپنی
• تاریخ تولید
• تاریخ انقضا
• شرایط نگهداری
• اطلاعات آلرژن
• شماره بچ یا سری تولید
• دستور مصرف در صورت نیاز

برای کالاهایی مانند خشکبار، مغزها و میوه خشک، اعلام آلرژن‌ها و ترکیبات افزودنی اهمیت زیادی دارد.

بهترین روش حمل خشکبار و مواد غذایی از ایران به ژاپن

انتخاب روش حمل به نوع کالا، ارزش محموله، زمان تحویل، شرایط قرارداد و حساسیت محصول بستگی دارد.

حمل دریایی به ژاپن

برای بیشتر محموله‌های خشکبار، حمل دریایی بهترین گزینه اقتصادی است. صادرات پسته، خرما، کشمش، انجیر خشک و میوه خشک در حجم تجاری معمولاً از طریق حمل دریایی انجام می‌شود.

مزایای حمل دریایی:

• هزینه کمتر نسبت به حمل هوایی
• مناسب برای محموله‌های حجیم
• امکان استفاده از کانتینر کامل یا FCL
• مناسب صادرات مستمر

معایب حمل دریایی:

• زمان حمل طولانی‌تر
• ریسک رطوبت داخل کانتینر
• احتمال تأخیر بندری
• نیاز به کنترل دقیق بسته‌بندی و انبارش

برای کاهش ریسک در حمل دریایی باید از کانتینر سالم، خشک و تمیز استفاده شود. همچنین استفاده از رطوبت‌گیر یا Desiccant در کانتینر برای خشکبار توصیه می‌شود.

حمل هوایی به ژاپن

حمل هوایی برای کالاهای گران‌قیمت، سبک، فوری یا حساس مناسب است. زعفران، نمونه کالا، سفارش‌های کوچک و محصولات با ارزش افزوده بالا معمولاً با حمل هوایی ارسال می‌شوند.

مزایای حمل هوایی:

• سرعت بالا
• کاهش ریسک فساد
• مناسب کالاهای لوکس و ارزشمند
• مناسب ارسال نمونه تجاری

معایب حمل هوایی:

• هزینه بالا
• محدودیت وزن و حجم
• مناسب نبودن برای محموله‌های حجیم

در کل برای صادرات خشکبار به ژاپن:

• برای پسته، خرما، کشمش و انجیر خشک در حجم بالا: حمل دریایی
• برای زعفران و نمونه کالا: حمل هوایی
• برای کالاهای حساس و گران‌قیمت: حمل هوایی یا دریایی با شرایط کنترل‌شده
• برای صادرات مستمر: قرارداد لجستیکی منظم با فورواردر معتبر

 

اینکوترمز 2020 در صادرات مواد غذایی و خشکبار به ژاپن

انتخاب شرط اینکوترمز در قرارداد صادراتی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا مشخص می‌کند مسئولیت فروشنده و خریدار در حمل، بیمه، ریسک، هزینه‌ها و ترخیص تا کجاست.

1. شرط FCA در صادرات به ژاپن

در شرط FCA، فروشنده کالا را در محل مشخص به حمل‌کننده تحویل می‌دهد. این شرط برای صادرات مواد غذایی و خشکبار بسیار کاربردی است، به‌ویژه زمانی که خریدار ژاپنی حمل بین‌المللی را مدیریت می‌کند.

مزیت FCA:

• شفاف‌تر از EXW
• مناسب حمل دریایی، هوایی و چندوجهی
• کاهش ابهام در تحویل کالا

2. شرط FOB در صادرات دریایی

در شرط FOB، فروشنده کالا را روی کشتی در بندر مبدأ تحویل می‌دهد. این شرط در تجارت دریایی رایج است، اما باید با دقت استفاده شود.

FOB زمانی مناسب است که:

• حمل دریایی باشد.
• بندر مبدأ مشخص باشد.
• فروشنده توانایی انجام تشریفات صادراتی را داشته باشد.
• خریدار حمل اصلی را مدیریت کند

3.شرط CFR برای صادرات به ژاپن

در شرط CFR، فروشنده هزینه حمل تا بندر مقصد در ژاپن را پرداخت می‌کند، اما ریسک پس از بارگیری روی کشتی منتقل می‌شود.

این شرط برای صادرکنندگانی مناسب است که می‌توانند نرخ حمل رقابتی بگیرند اما نمی‌خواهند مسئولیت بیمه را بپذیرند.

4. شرط CIF برای صادرات خشکبار

در شرط CIF، فروشنده علاوه بر هزینه حمل، بیمه دریایی را نیز تا بندر مقصد تهیه می‌کند. CIF برای خریدار جذاب‌تر است، اما صادرکننده باید دقت کند که پوشش بیمه‌ای با ارزش و ریسک کالا تناسب داشته باشد.

در خشکبار، بیمه باید نسبت به مواردی مانند آسیب، رطوبت، تأخیر و خسارت حمل بررسی شود.

5. شرط CPT و CIP

شرایط CPT و CIP برای حمل چندوجهی یا هوایی مناسب‌اند. در شرط CIP، فروشنده علاوه بر حمل، بیمه با پوشش بالاتر تهیه می‌کند.

برای کالاهایی مانند زعفران یا محصولات بسته‌بندی‌شده گران‌قیمت، CIP می‌تواند گزینه مناسبی باشد.

بهترین اینکوترمز برای صادرات خشکبار به ژاپن

انتخاب نهایی به قدرت مذاکره و تجربه طرفین بستگی دارد، اما به‌طور کلی:

• برای صادرات دریایی عمده: FOB، CFR یا CIF
• برای صادرات هوایی: FCA، CPT یا CIP
• برای خریدار حرفه‌ای ژاپنی: FCA یا FOB
• برای کنترل بیشتر فروشنده روی حمل: CFR، CIF یا CIP
• برای کاهش ریسک فروشنده: FCA

---

ریسک‌های مهم صادرات مواد غذایی و خشکبار به ژاپن

بازرگان ایرانی باید پیش از عقد قرارداد، ریسک‌های زیر را بررسی کند:

• رد شدن کالا در آزمایش‌های بهداشتی
• بالا بودن آفلاتوکسین
• باقی‌مانده سموم بیش از حد مجاز
• رطوبت بالا و کپک‌زدگی
• نقص در گواهی بهداشت گیاهی
• اشتباه در HS Code
• نقص در فاکتور یا پکینگ لیست
• برچسب‌گذاری نادرست
• آسیب در حمل دریایی
• انتخاب اشتباه اینکوترمز
• اختلاف در مسئولیت بیمه و خسارت
• تأخیر در ترخیص ژاپن

 

مراحل صادرات خشکبار و مواد غذایی از ایران به ژاپن

برای اجرای صحیح صادرات به ژاپن، این مراحل پیشنهاد می‌شود:

مرحله اول: انتخاب محصول و بررسی بازار

ابتدا باید مشخص شود کدام محصول برای بازار ژاپن مناسب‌تر است. بررسی قیمت، رقبا، بسته‌بندی، کانال فروش و سلیقه مصرف‌کننده ژاپنی ضروری است.

مرحله دوم: تعیین HS Code

کد تعرفه یا HS Code باید به‌درستی تعیین شود. اشتباه در کد تعرفه می‌تواند باعث مشکل در اظهار، تعرفه، کنترل‌های قانونی و ترخیص شود.

مرحله سوم: بررسی الزامات MAFF

باید مشخص شود که کالا مشمول قرنطینه نباتی ژاپن هست یا خیر. اگر کالا مشمول باشد، گواهی بهداشت گیاهی لازم خواهد بود.

مرحله چهارم: بررسی الزامات MHLW

واردکننده ژاپنی باید الزامات بهداشتی و اعلامیه واردات مواد غذایی را بررسی کند. ممکن است ارائه نتایج آزمایشگاهی یا نمونه محصول لازم باشد.

مرحله پنجم: انجام آزمایش‌های لازم

پیش از ارسال کالا، بهتر است آزمایش‌های زیر انجام شود:

• آفلاتوکسین
• باقی‌مانده سموم
• فلزات سنگین
• رطوبت
• کپک و مخمر
• آلودگی میکروبی
• SO2 در صورت کاربرد

مرحله ششم: آماده‌سازی بسته‌بندی و برچسب

بسته‌بندی باید با شرایط حمل، الزامات ژاپن و نیاز بازار نهایی هماهنگ باشد.

مرحله هفتم: انتخاب روش حمل و اینکوترمز

بر اساس نوع کالا، حجم محموله و توافق با خریدار، روش حمل و شرط اینکوترمز تعیین می‌شود.

مرحله هشتم: ارسال اسناد به خریدار ژاپنی

اسناد باید پیش از رسیدن کالا به ژاپن در اختیار واردکننده قرار گیرد تا فرآیند اعلام واردات و ترخیص بدون تأخیر انجام شود.

چک‌لیست صادرات خشکبار به ژاپن

پیش از ارسال محموله، این چک‌لیست را بررسی کنید:

• محصول از نظر کیفیت و سلامت تأیید شده است.
• آزمایش‌های لازم انجام شده‌اند.
• بسته‌بندی مناسب حمل بین‌المللی است.
• رطوبت محصول کنترل شده است.
• اسناد صادراتی کامل هستند.
• HS Code درست انتخاب شده است.
• نیاز یا عدم نیاز به گواهی بهداشت گیاهی مشخص شده است.
• خریدار ژاپنی الزامات MHLW را بررسی کرده است.
• شرط اینکوترمز در قرارداد دقیق نوشته شده است.
• بیمه حمل در صورت نیاز تهیه شده است.
• برچسب محصول با مقررات مقصد هماهنگ است.

---

منابع رسمی برای استعلام قوانین واردات مواد غذایی ژاپن

برای صادرات حرفه‌ای، توصیه می‌شود پیش از ارسال کالا از منابع رسمی استعلام گرفته شود:

• MAFF — قرنطینه نباتی ژاپن

https://www.maff.go.jp/pps/j/introduction/english.html

• MHLW — واردات مواد غذایی و Food Sanitation Act

https://www.mhlw.go.jp/stf/seisakunitsuite/bunya/kenkou_iryou/shokuhin/yunyu_kanshi/index_00017.html

• MHLW — روند واردات مواد غذایی

https://www.mhlw.go.jp/stf/seisakunitsuite/bunya/kenkou_iryou/shokuhin/yunyu_kanshi/index_00004.html

• گزارش مقررات واردات مواد غذایی ژاپن از USDA FAS

https://apps.fas.usda.gov/newgainapi/api/Report/DownloadReportByFileName?fileName=Food%20and%20Agricultural%20Import%20Regulations%20and%20Standards%20Country%20Report_Tokyo_Japan_JA2022-0079.pdf

---

سخن پایانی

صادرات مواد غذایی و خشکبار از ایران به ژاپن فرصتی ارزشمند برای بازرگانان ایرانی است، اما این بازار نیازمند دقت بالا در استانداردها، اسناد، بسته‌بندی و حمل‌ونقل است. ژاپن بازاری نیست که بتوان با اسناد ناقص یا کنترل کیفیت ضعیف وارد آن شد. موفقیت در این بازار به رعایت قوانین MHLW، MAFF، گمرک ژاپن، استانداردهای ایمنی غذا و اصول اینکوترمز 2020 وابسته است.

برای صادرات موفق خشکبار به ژاپن، صادرکننده باید از ابتدا محصول را با نگاه صادراتی آماده کند؛ یعنی کیفیت، آزمایش، بسته‌بندی، اسناد، حمل و قرارداد همگی باید به‌صورت حرفه‌ای طراحی شوند. اگر این مراحل به‌درستی انجام شود، محصولاتی مانند پسته، خرما، کشمش، انجیر خشک، زعفران و میوه خشک ایرانی می‌توانند در بازار ژاپن جایگاه مناسبی پیدا کنند.

---

سوالات متداول درباره صادرات خشکبار به ژاپن

آیا صادرات خشکبار از ایران به ژاپن نیاز به گواهی بهداشت گیاهی دارد؟

بسته به نوع کالا و میزان فرآوری آن ممکن است نیاز به گواهی بهداشت گیاهی وجود داشته باشد. برای اطمینان باید از مقررات MAFF ژاپن استعلام گرفته شود.

آیا پسته ایرانی برای ورود به ژاپن آزمایش می‌شود؟

بله، پسته ممکن است از نظر آفلاتوکسین، باقی‌مانده سموم، رطوبت و آلودگی‌های بهداشتی بررسی شود.

بهترین روش حمل خشکبار به ژاپن چیست؟

برای محموله‌های عمده، حمل دریایی معمولاً اقتصادی‌ترین روش است. برای زعفران، نمونه کالا یا محموله‌های کوچک و گران‌قیمت، حمل هوایی مناسب‌تر است.

بهترین شرط اینکوترمز برای صادرات خشکبار به ژاپن چیست؟

برای حمل دریایی، شرایط FOB، CFR و CIF رایج هستند. برای حمل هوایی یا چندوجهی، FCA، CPT و CIP کاربرد بیشتری دارند.

آیا برچسب ژاپنی برای صادرات مواد غذایی به ژاپن لازم است؟

اگر محصول برای عرضه خرده‌فروشی در بازار ژاپن وارد شود، برچسب‌گذاری مطابق مقررات ژاپن بسیار مهم است و معمولاً باید اطلاعات کالا به زبان ژاپنی ارائه شود.